MCP rozwiązał wywołania narzędzi, A2A — koordynację. Co rozwiąże transport?

Ekosystem agentów AI wszedł w fazę proliferacji protokołów, po której historycznie zawsze następuje konsolidacja. W ciągu ostatnich 18 miesięcy pojawiły się cztery znaczące standardy: MCP (Anthropic, koniec 2024), ACP (IBM Research, marzec 2025), A2A (Google, kwiecień 2025) i ANP (niezależna grupa robocza). Każdy z nich rozwiązuje inną warstwę stosu — a jeden problem pozostaje bez odpowiedzi.

Najważniejsze w skrócie

• MCP (Model Context Protocol) zdobył warstwę wywołań narzędzi — ponad 10 000 aktywnych serwerów i 164 mln pobrań SDK miesięcznie (dane Linux Foundation, kwiecień 2026)
• A2A (Agent2Agent, Google) obsługuje koordynację zadań między agentami — uzupełnia MCP, nie konkuruje z nim
• Problem transportu — jak agenty P2P^?P2P: Peer-to-peer — model komunikacji, w którym węzły łączą się bezpośrednio ze sobą, bez pośrednictwa centralnego serwera. findują się wzajemnie i komunikują przez NAT^?NAT: Network Address Translation — technika, w której wiele urządzeń w sieci lokalnej współdzieli jeden publiczny adres IP, przez co nie są bezpośrednio osiągalne z zewnątrz. — pozostaje nierozwiązany
• IETF i W3C prowadzą ścieżki standaryzacyjne; rozwiązanie warstwy transportowej przewidywane na 2027–2028
• Architektom AI zaleca się budowanie systemów z czystą separacją między semantyką aplikacyjną (MCP/A2A) a transportem

Co każdy protokół faktycznie robi

Proliferacja wygląda chaotyczniej niż jest, bo większość protokołów adresuje różne warstwy stosu, nie konkuruje o tę samą pozycję. Zamieszanie wynika z marketingu: każdy z nich jest opisywany jako „standard komunikacji agentów AI" bez sprecyzowania, o którą komunikację chodzi.

MCP to interfejs wywołań narzędzi. Definiuje, jak model odkrywa funkcje serwera, jak je wywołuje i jak interpretuje odpowiedź. To typowany RPC (remote procedure call) między klientem-modelem a serwerem narzędzi, działający przez HTTP. Linux Foundation potwierdziła ponad 10 000 aktywnych publicznych serwerów MCP i 164 mln miesięcznych pobrań Python SDK do kwietnia 2026. MCP wygrał już tę warstwę stosu — standaryzacja jest w zasadzie ukończona.

A2A to interfejs koordynacji zadań. Tam gdzie MCP definiuje, jak agent wywołuje narzędzie, A2A definiuje, jak dwa agenty delegują sobie zadanie. Wprowadza Agent Cards (reklamy możliwości), stany cyklu życia zadania i trzy tryby interakcji: synchroniczny, strumieniowy i asynchroniczny. Google przekazało A2A do Linux Foundation w czerwcu 2025 roku.

ACP (IBM) to format koperty wiadomości — lekki, bezstanowy, dla prostej wymiany między agentami bez pełnej semantyki koordynacji A2A. ANP (niezależna) to protokół odkrywania i tożsamości, oparty na DID^?DID: Decentralized Identifier — identyfikator tożsamości niezależny od centralnego rejestru, weryfikowalny kryptograficznie. — fundament dla zdecentralizowanych rynków agentów. Wyłaniający się stos: odkrywanie przez ANP lub prostsze rejestry, koordynacja zadań przez A2A, wywołania narzędzi przez MCP, lekka wymiana wiadomości przez ACP.

Problem, który pozostaje nierozwiązany

Każdy z tych protokołów działa przez HTTP. To odzwierciedla ich pochodzenie: zespoły badawcze, dostawcy API i firmy enterprise, dla których HTTP jest niekwestionowanym założeniem. Problem polega na tym, że HTTP zakłada istnienie osiągalnego serwera. Za NAT — a 88% urządzeń sieciowych jest za NAT — nie ma osiągalnego serwera bez przekaźnika.

Dla flot agentów, które muszą kierować zadania bezpośrednio między węzłami przez granice chmur, sieci domowych i wdrożeń brzegowych, ta centralizacja wymusza przepuszczanie każdej wiadomości przez infrastrukturę przekaźnikową. Przekaźnik dodaje opóźnienie, koszty i pojedynczy punkt awarii.

Technologie do rozwiązania tego problemu istnieją. UDP hole-punching z STUN zapewnia NAT traversal dla ok. 70% topologii sieciowych. QUIC^?QUIC: Nowoczesny protokół transportowy oparty na UDP, zapewniający szyfrowane, niezawodne połączenia bez blokowania nagłówka kolejki (head-of-line) właściwego TCP. (RFC 9000) zapewnia niezawodną dostawę bez blokowania HOL właściwego TCP. To te same prymitywy, których używa WireGuard do tuneli VPN i WebRTC do strumieniowania mediów między przeglądarkami.

Kilka projektów składa te elementy w całość. Pilot Protocol ma najbardziej kompletną opublikowaną specyfikację — wraz z Internet-Draftem IETF obejmującym adresowanie, ustanawianie tuneli i NAT traversal dla sieci agentów. libp2p dostarcza przetestowane w boju prymitywy.

Dlaczego to ważne?

MCP i A2A są dojrzałe na tyle, by budować na nich produkcyjne systemy agentowe. Warstwa transportowa jest 18–24 miesiące za nimi. To ma konkretne konsekwencje dla architektów budujących systemy agentowe teraz. Kolejne 12 miesięcy przyniesie hardenowanie produkcyjne MCP i A2A, nie nowe podstawowe projekty.

Lekcja z ery mikroserwisów jest tu bezpośrednio aktualna: czysta separacja między semantyką aplikacji a transportem jest tania do wprowadzenia teraz i kosztowna do retrofitowania później. Systemy, które dziś wprowadzą taką separację, będą miały największą elastyczność gdy standard transportu się ustabilizuje — a formalne specyfikacje IETF spodziewane są w okolicach 2027–2028.

Co dalej?

• IETF i W3C prowadzą ścieżki standaryzacyjne dla warstwy transportowej sieci agentów — formalne specyfikacje spodziewane w okolicach 2027–2028
• Pilot Protocol i libp2p są dziś najdojrzalszymi kandydatami do roli faktycznego standardu transportowego dla agentów P2P — przed osiągnięciem formalnej standaryzacji
• Architektom AI zaleca się natychmiastowe wdrożenie MCP (stabilny, niskie ryzyko) i A2A dla koordynacji multi-agentowej z założeniem ewolucji protokołu — oraz projektowanie z czystą separacją od warstwy transportu

Źródła

• VentureBeat — MCP solved tool calling. A2A solved coordination. What solves transport?
• Linux Foundation — MCP adoption data (kwiecień 2026)
• IETF — Pilot Protocol Internet-Draft