Companion Robot
Jak działa
Robot towarzyszący działa w pętli percepcja-interpretacja-reakcja. Sensory (kamery, mikrofony, czujniki dotyku) zbierają sygnały od użytkownika; moduły percepcji społecznej rozpoznają twarz, mowę, ton głosu i ekspresję emocjonalną. Warstwa przetwarzania afektywnego wnioskuje o stanie emocjonalnym i dobiera adekwatną reakcję. Menedżer interakcji i dialogu prowadzi rozmowę, utrzymuje naprzemienność wypowiedzi i realizuje cele (np. przypomnienie o leku). Ucieleśnienie i zachowania ekspresyjne (gesty, spojrzenie, mimika, głos, ruch) komunikują emocje i podtrzymują zaangażowanie. Moduł pamięci i personalizacji buduje model użytkownika — preferencje, historię i relację — co pozwala na spójne, długoterminowe interakcje.
Rozwiązany problem
Adresuje samotność, izolację społeczną i deficyt opieki — zwłaszcza u osób starszych, dzieci i osób z zaburzeniami — dostarczając stałej, dostępnej obecności społeczno-emocjonalnej oraz odciążając opiekunów bez konieczności opieki nad żywym zwierzęciem.
Komponenty
Kamery, mikrofony i czujniki dotyku rejestrujące użytkownika; rozpoznawanie twarzy, mowy i ekspresji.
Wnioskowanie o stanie emocjonalnym użytkownika i dobór adekwatnej reakcji emocjonalnej robota.
Prowadzenie rozmowy w języku naturalnym, utrzymanie naprzemienności wypowiedzi i realizacja celów interakcji.
Fizyczne ciało oraz gesty, spojrzenie, mimika, głos i ruch komunikujące emocje i podtrzymujące zaangażowanie.
Model użytkownika — preferencje, historia i relacja — umożliwiający spójne, długoterminowe interakcje.
Ewolucja
Cynthia Breazeal tworzy w MIT głowę robota rozpoznającą i symulującą emocje — fundament robotyki społecznej.
Sony wprowadza robotycznego psa Aibo (11 maja 1999), popularyzując koncept robota-towarzysza w domu.
Takanori Shibata (AIST, prace od 1993) prezentuje publicznie terapeutycznego robota-fokę PARO dla pacjentów szpitali i domów opieki.
Amerykański regulator klasyfikuje PARO jako urządzenie medyczne klasy 2 — formalne uznanie robota towarzyszącego za narzędzie terapeutyczne.
Aldebaran Robotics (SoftBank) wprowadza w Japonii (czerwiec 2014) półhumanoidalnego Peppera zaprojektowanego do odczytywania emocji.
Jibo (firma współzałożona w 2012 przez Cynthię Breazeal) dostarcza domowego robota towarzyszącego dla rodziny.
Hiperparametry (konfigurowalne osie)
Forma robota: zoomorficzna (zwierzę), humanoidalna lub oparta na ekranie.
Odbiorca: osoby starsze, dzieci, osoby z zaburzeniami lub ogół domowników.
Stopień samodzielnego działania robota w interakcji — od reaktywnego po proaktywny.
Kanały interakcji: głos, dotyk, wzrok i ruch.
Bogactwo rozpoznawanych i wyrażanych emocji przez robota.