Człowiek jest włączany w pętlę treningu lub działania systemu: wybiera lub etykietuje kluczowe dane, koryguje błędy modelu, ocenia wyniki lub demonstruje pożądane zachowanie (np. przez teleoperację robota); system uczy się na tym sprzężeniu i iteracyjnie się poprawia.
Czysto automatyczne uczenie bywa nieefektywne lub zawodne przy złożonych, niejednoznacznych zadaniach; udział człowieka dostarcza wysokiej jakości sygnału (etykiety, korekty, demonstracje) i nadzoru bezpieczeństwa.
