Instytut Innowacji Produkcyjnych (MII)
Jak działa
Instytut jest prowadzony przez organizację non-profit i skupia konsorcjum członków: firmy (od dużych przedsiębiorstw po MŚP), uczelnie badawcze, community college i organizacje non-profit. Rząd federalny zapewnia początkową inwestycję (seed), która musi zostać uzupełniona wkładem własnym (cost-share) przemysłu i partnerów, co dźwiga istniejące zasoby i wymusza współinwestycję. Prace koncentrują się na średnich poziomach TRL: łączą sprawdzone badania podstawowe z badaniami stosowanymi, projektami demonstracyjnymi i wspólnymi obiektami pilotażowymi, które obniżają koszt i ryzyko komercjalizacji nowych technologii lub rozwiązują ogólnobranżowe problemy. Równolegle instytut rozwija kadry (edukacja i szkolenia), opracowuje metodyki integracji łańcucha dostaw oraz angażuje małe i średnie firmy produkcyjne, dokonując transferu technologii do produkcji krajowej.
Rozwiązany problem
Przełomowe technologie wytwórcze często zatrzymują się w „dolinie śmierci": poziom gotowości technologicznej (TRL) jest zbyt wysoki dla finansowania czysto akademickiego, a zbyt niski i zbyt ryzykowny, by pojedyncza firma sfinansowała skalowanie do produkcji. Dodatkowo innowatorzy nie przechwytują pełnych korzyści ekonomicznych z innowacji, co zaniża prywatne inwestycje w B+R. MII dzieli ryzyko i koszty skalowania między przemysł, uczelnie i rząd, zmniejszając barierę komercjalizacji dla produkcji krajowej.
Komponenty
Niezależny instytut prowadzony przez non-profit, łączący przemysł, uczelnie i agencje federalne we wspólnym przedsięwzięciu z podziałem ryzyka i współinwestycją.
Każdy instytut koncentruje się na jednej zaawansowanej technologii wytwórczej (np. robotyka, druk 3D, fotonika), co tworzy regionalny ośrodek kompetencji.
Praca na średnich poziomach gotowości technologicznej: demonstracja i obniżanie ryzyka między badaniami podstawowymi a produkcją komercyjną.
Członkowie — duże firmy, MŚP, uczelnie badawcze, community college i organizacje non-profit — wnoszą zasoby, dostęp do obiektów i wspólne projekty.
Jednorazowa inwestycja federalna (DoD, DOE, NSF, NIST) uzupełniana obowiązkowym wkładem własnym konsorcjum, z celem dojścia do samofinansowania.
Komercjalizacja technologii dla produkcji krajowej, integracja łańcucha dostaw oraz szkolenie kadr produkcyjnych na wszystkich poziomach.
Ewolucja
Rada Doradców Prezydenta ds. Nauki i Technologii (PCAST) zarekomendowała uruchomienie inicjatywy zaawansowanej produkcji opartej na partnerstwach publiczno-prywatnych.
W marcu 2012 ogłoszono National Network for Manufacturing Innovation; w sierpniu 2012 powstał pilotażowy instytut America Makes (NAMII) ds. wytwarzania przyrostowego w Youngstown (Ohio) z federalną inwestycją ok. 30 mln USD.
Ustawa RAMI (H.R. 2996, wniesiona w 2013, uchwalona w grudniu 2014) ustanowiła Network for Manufacturing Innovation Program w ramach NIST, dając sieci podstawę ustawową.
We wrześniu 2016 program przyjął nazwę „Manufacturing USA", ujednolicając markę sieci instytutów innowacji produkcyjnych.