WebRTC ustanawia bezpośrednie połączenia P2P za pomocą ICE/STUN/TURN (przechodzenie NAT), negocjuje sesje przez SDP, szyfruje media (SRTP/DTLS) i udostępnia kanały danych (DataChannel). Gdy P2P jest niemożliwe, ruch przechodzi przez serwer TURN.
Przesyłanie mediów w czasie rzeczywistym w internecie było wcześniej trudne, wymagało wtyczek i serwerów pośredniczących, co zwiększało opóźnienia i złożoność.
