ZDR
Jak działa
Żądanie jest przetwarzane w pamięci: model generuje odpowiedź, która jest zwracana klientowi, po czym treść wejścia i wyjścia nie jest utrwalana. Treść klienta jest wyłączana z logów nadzoru nad nadużyciami, które w trybie domyślnym są przechowywane przez ograniczony czas. Zatrzymywane mogą być wyłącznie dane pochodne/metadane niezbędne dla bezpieczeństwa (np. wyniki klasyfikatorów bezpieczeństwa). Tryb jest włączany po zatwierdzeniu przez dostawcę, per organizacja lub projekt API, i jest odrębny od domyślnej polityki przechowywania. Dostawcy oferują też wariant pośredni (OpenAI: Modified Abuse Monitoring; Azure: modified abuse monitoring), w którym rezygnuje się z przechowywania i przeglądu przez człowieka, lecz zachowuje automatyczny przegląd w czasie rzeczywistym.
Rozwiązany problem
Domyślne logowanie promptów i odpowiedzi przez dostawców API (np. do 30 dni na potrzeby nadzoru nad nadużyciami) oraz ryzyko przechowywania danych blokują adopcję AI w środowiskach o rygorystycznych wymogach poufności i zgodności (HIPAA, RODO, tajemnica zawodowa). ZDR usuwa trwałe przechowywanie treści, umożliwiając przetwarzanie danych wrażliwych.
Komponenty
Wejścia i wyjścia nie są utrwalane po przetworzeniu żądania.
Treść klienta jest wyłączana z logów nadzoru nadużyć, które domyślnie są przechowywane przez ograniczony czas (OpenAI: do 30 dni).
Mogą być zatrzymywane dane pochodne dla bezpieczeństwa, np. wyniki klasyfikatorów bezpieczeństwa użytkownika (Anthropic).
ZDR jest przyznawany po zatwierdzeniu przez dostawcę, w zakresie organizacji lub projektu API.
Hiperparametry (konfigurowalne osie)
Czas przechowywania treści wejść/wyjść.
Poziom logowania i przeglądu treści na potrzeby bezpieczeństwa.
Jednostka, do której stosuje się ZDR.