Agenci otrzymują cel badawczy i dzielą się zadaniami (przegląd literatury, generowanie hipotez, projektowanie i wykonywanie eksperymentów, analiza). Komunikują się i koordynują przez wspólny stan lub warstwę orkiestracji, wymieniają wyniki cząstkowe i iteracyjnie zawężają przestrzeń rozwiązań. Nadzór człowieka i mechanizmy weryfikacji ograniczają błędy i ryzyko.
Pojedynczy agent jest wąskim gardłem w złożonych badaniach. Roje pozwalają zrównoleglić i skalować odkrycia naukowe, dzieląc pracę i koordynując wyniki.
