Unitree G1 na sali operacyjnej: pierwszy robot humanoidalny w żywej operacji

Chirurdzy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego przeprowadzili pierwszą na świecie operację na żywym zwierzęciu z użyciem robota humanoidalnego. Robot Unitree G1 — zdalnie sterowany przez człowieka — usunął pęcherzyk żółciowy u dwóch świń. Wyniki preclinical trial ukazały się 9 lipca 2026 r. w prestiżowym piśmie Nature.

Najważniejsze w skrócie

Robot humanoidalny Unitree G1 zdalnie sterowany przez chirurga wykonał laparoskopowe usunięcie pęcherzyka żółciowego u żywych świń
Badanie opublikowane w Nature (9 lipca 2026) — pierwsze tego rodzaju na świecie
Cena G1 z funkcjonalnymi dłońmi: ok. 67 000 USD vs. da Vinci: 500 000 USD – kilka mln USD
G1 waży 27 kg i mierzy 150 cm wzrostu — da Vinci waży ok. 820 kg
Opóźnienie (latencja) systemu wynosi setki milisekund — dopuszczalne minimum dla chirurgii: poniżej 150 ms

Od magazynu do sali operacyjnej

Unitree G1 to robot zaprojektowany z myślą o zastosowaniach przemysłowych i badawczych. Nie ma certyfikacji medycznej ani specjalistycznych narzędzi chirurgicznych. Właśnie dlatego zespół z UC San Diego musiał zbudować fizyczne adaptery, które pozwoliły robotowi chwytać instrumenty laparoskopowe. Naukowcy opracowali też własne oprogramowanie tłumaczące ruchy rąk operatora na precyzyjne gesty narzędzi.

Chirurg pracował przy konsoli sterującej z wyświetlaczem stereoskopowym i pedałem nożnym. Pedał służył do włączania i wyłączania synchronizacji ruchów dłoni z narzędziami. W pierwszej operacji obok robota stał ludzki asystent. W drugiej dwa roboty G1 współpracowały bez bezpośredniego wsparcia człowieka przy stole operacyjnym.

Koszt kontra specjalizacja

Da Vinci Surgical System, system zatwierdzony przez FDA i stosowany w tysiącach szpitali, kosztuje od pół miliona do kilku milionów dolarów. Waży ok. 820 kg i zajmuje dużo miejsca na sali operacyjnej. Unitree G1 z ulepszonymi dłońmi — wersja zdolna do precyzyjnych manipulacji — kosztuje ok. 67 000 USD. Mierzy 150 cm wzrostu i waży niecałe 27 kg.

To ułamek kosztów i ułamek zajmowanej przestrzeni w sali operacyjnej. Można to wdrożyć wszędzie — od obszarów wiejskich, przez pole bitwy, po przestrzeń kosmiczną.

Shanglei Liu, chirurg kolorektalny z UC San Diego

Michael Yip, profesor inżynierii elektrycznej i informatycznej z UC San Diego, wskazuje na szerszy cel: budowę autonomicznego asystenta chirurgicznego działającego obok lekarza.

Ograniczenia eksperymentu

Operacja trwała znacznie dłużej niż z użyciem wyspecjalizowanych systemów. Zespół musiał wielokrotnie przerywać zabieg, żeby rekalibrować robota lub ręcznie repozycjonować jego ciało i ramię. Rozpiętość ramion G1 wynosi zaledwie 450 mm — dla porównania, przeciętny dorosły człowiek ma zasięg od 1,6 do 1,8 metra. To poważnie ogranicza swobodę ruchu przy stole operacyjnym.

Latencja systemu — opóźnienie między ruchem operatora a reakcją robota — wynosi aktualnie setki milisekund. Tymczasem literatura medyczna wskazuje, że dla bezpiecznej chirurgii robotycznej latencja powinna być poniżej 150 ms. Zarówno rezydenci, jak i doświadczeni chirurdzy szybciej wykonywali zadania treningowe na sprzęcie da Vinci Research Kit niż na robocie humanoidalnym.

Dlaczego to ważne?

Specjalistyczne roboty chirurgiczne — takie jak da Vinci — wymagają wielomiesięcznych instalacji, ogromnych nakładów finansowych i dedykowanej infrastruktury. W efekcie dostęp do chirurgii robotycznej pozostaje przywilejem dużych szpitali w bogatych krajach. Badanie z UC San Diego otwiera pytanie: czy tanie, ogólnodostępne roboty humanoidalne mogą wypełnić tę lukę?

Na razie odpowiedź jest warunkowa. Technologia jest sprawna koncepcyjnie — robot rzeczywiście wykonał zabieg na żywym zwierzęciu bez bezpośredniej ingerencji chirurga przy stole. Ale latencja, ograniczony zasięg ramion i konieczność częstej rekalibracji sprawiają, że droga do zastosowań klinicznych u ludzi jest jeszcze długa. To preclinical trial, nie gotowy produkt medyczny.

Mimo to kierunek jest wyraźny: robotyka ogólnego przeznaczenia zaczyna wchodzić do dziedzin zarezerwowanych dotąd dla wąskich specjalistów. Unitree G1 nie jest jedynym robotem humanoidalnym, który trafił do badań medycznych — ale jako pierwszy wykonał rzeczywistą operację na żywym organizmie. To istotny krok w ewolucji robotów od magazynów i fabryk w stronę środowisk, gdzie liczy się precyzja i stawką jest życie.

Co dalej?

Zespół UC San Diego planuje dalsze iteracje systemu — kluczowym celem jest redukcja latencji do poziomu poniżej 150 ms wymaganego dla chirurgii klinicznej
Michael Yip zapowiedział pracę nad autonomicznym asystentem chirurgicznym, który wykonywałby zadania ogólne (podawanie narzędzi, sprzątanie sali) obok lekarza prowadzącego
Badanie opublikowane w Nature otwiera ścieżkę do dalszych prób na zwierzętach — przed ewentualnym wnioskiem do FDA o zgodę na badania kliniczne na ludziach