Planowanie zadań
Jak działa
1. Reprezentacja: stan świata opisuje się zbiorem predykatów/faktów, a akcje — operatorami z warunkami wstępnymi i efektami (dodawanymi i usuwanymi faktami). 2. Specyfikacja celu: cel to częściowy opis pożądanego stanu. 3. Przeszukiwanie: planer przeszukuje przestrzeń stanów (do przodu, wstecz lub w przestrzeni planów), często z heurystykami, aby znaleźć ciąg akcji prowadzący od stanu początkowego do celu. 4. Dekompozycja (HTN): zadania złożone rozkłada się rekurencyjnie na podzadania aż do akcji prymitywnych. 5. Integracja z ruchem (TAMP): plan zadaniowy jest sprawdzany pod kątem wykonalności geometrycznej przez planer ruchu; niewykonalne kroki wymuszają nawrót i replanowanie. 6. Wariant LLM: duży model językowy generuje kandydatów na kroki w języku naturalnym, a mechanizm osadzania (np. funkcje wartości umiejętności) wybiera akcje faktycznie wykonalne dla danego robota.
Rozwiązany problem
Jak automatycznie przełożyć cel wysokiego poziomu („przygotuj kawę”, „posprzątaj stół”) na konkretną, wykonalną sekwencję akcji, uwzględniając warunki wstępne, skutki działań i ograniczenia środowiska — bez ręcznego programowania każdej sytuacji. Planowanie zadań odpowiada za warstwę decyzyjną „co robić”, oddzieloną od „jak to fizycznie wykonać”.
Komponenty
Zbiór predykatów/faktów opisujących aktualny stan świata (np. at(robot, kitchen), holding(cup)).
Oficjalna
Schematy akcji z warunkami wstępnymi i efektami (dodawanymi/usuwanymi faktami), np. w STRIPS/PDDL.
Oficjalna
Częściowy opis pożądanego stanu końcowego, który plan ma osiągnąć.
Silnik przeszukujący przestrzeń stanów lub planów (np. z heurystykami), by znaleźć poprawny plan. Warianty: planery klasyczne, HTN, oparte na LLM.
Oficjalna
Wynikowa, uporządkowana sekwencja (lub częściowy porządek / polityka) akcji prowadząca do celu.
Ewolucja
Fikes i Nilsson w SRI International definiują STRIPS; jego język stał się podstawą większości współczesnych języków planowania.
Drew McDermott i współpracownicy wprowadzają PDDL na potrzeby International Planning Competition, ujednolicając opis dziedzin planowania.
Garrett i in. formalizują i porządkują metody integracji planowania zadań z planowaniem ruchu w robotyce.
Ahn i in. (Google) łączą wiedzę LLM z funkcjami wartości umiejętności, by generować wykonalne plany wysokiego poziomu dla robotów.
Hiperparametry (konfigurowalne osie)
Jak daleko w przyszłość (ile kroków) planer wyznacza akcje.
Metoda przeszukiwania: do przodu / wstecz / w przestrzeni planów, z heurystyką lub bez.
Poziom abstrakcji operatorów — od grubych zadań po drobne akcje prymitywne.
Złożoność obliczeniowa
Złożoność czasowa: PSPACE-complete.
Wymagania sprzętowe
Klasyczne i hierarchiczne planowanie to symboliczne przeszukiwanie — operacja głównie na CPU, niezależna od akceleratorów.
Warianty oparte na LLM wymagają GPU do inferencji modelu generującego kroki planu.