Taxel
Jak działa
Każdy taxel jest przetwornikiem, który zamienia lokalną siłę normalną lub nacisk na sygnał elektryczny — zmianę pojemności, rezystancji, ładunku piezoelektrycznego lub (w czujnikach optycznych) deformację obserwowaną przez kamerę. Taxele rozmieszcza się w regularnej siatce i adresuje macierzowo (wiersz–kolumna) lub poprzez dedykowane tory sygnałowe, odczytując wartość każdej komórki. Zbiór odczytów wszystkich taxeli tworzy klatkę obrazu dotykowego (tactile frame), którą dalej przetwarza percepcja robota. Gęstość taxeli wyznacza rozdzielczość przestrzenną, a parametry przetwornika — zakres i czułość na siłę.
Rozwiązany problem
Pojedynczy czujnik siły podaje tylko jedną zagregowaną wartość i nie potrafi zlokalizować ani odwzorować kształtu kontaktu. Taxele rozwiązują ten problem, rozkładając pomiar na wiele punktów, co daje przestrzenną mapę nacisku potrzebną do wykrywania krawędzi, poślizgu i stabilności chwytu.
Komponenty
Pojedyncza komórka zamieniająca lokalną siłę normalną lub nacisk na mierzalny sygnał (pojemnościowy, piezorezystywny, piezoelektryczny lub optyczny). To właściwy taxel.
Oficjalna
Układ wierszy i kolumn (lub dedykowanych torów) adresujący poszczególne taxele i odczytujący ich wartości, składając je w klatkę obrazu dotykowego.
Oficjalna
Ewolucja
Wu, Wen i Wang zademonstrowali matrycę pionowych tranzystorów piezotronicznych z nanodrutów, w której każdy taxel jest indywidualnie adresowalny, umożliwiając aktywne i adaptacyjne obrazowanie dotykowe (Science).
Hiperparametry (konfigurowalne osie)
Liczba taxeli na jednostkę powierzchni oraz odstęp między nimi; decyduje o zdolności do rozróżniania szczegółów kontaktu.
Najmniejsza wykrywalna siła oraz zakres mierzonych nacisków pojedynczego taxela.
Łączna liczba taxeli i geometria matrycy pokrywającej daną powierzchnię.
Mechanizm pomiaru: pojemnościowy, piezorezystywny, piezoelektryczny lub optyczny — wpływa na czułość, trwałość i sposób odczytu.